اندر احوالات جهان ناپایدار.. و بی احترامی به ریال به ریال پول

دنیا به شدت ناپایداره.. شبیه دوچرخه سواری .. هرچی سرعتت پایین تر احتمال افتادن از دوچرخه به جهتین بیشتر . باید رکاب زد وگرنه می افتی. من تو چند سال گذشته وقتی به عقبم نگاه میکنم دست به کارهای زدم که هیچ شناختی ازش نداشتم . از مدیریت پرسنل و نیروی انسانی . تا مشتری پیدا کردم چرخاندن بیزینس و مدیریت مالی و هزار تا کلک و حقه تو دنیای مالی ..

هیچی بلد نبودم از اول . اشتباهات میگی زیاد کردم . ناخواسته مجبور شدم تن بدم و عذاب

رسیدم به جایی که یک ماشین خریداریم . با کار و تلاش سنگین شبانه.. پیاده روی زیاد و برگشت از کار اونم با بدبختی و رنج یه ماشین گرفتم . گاهی همیشه شاکیم که چرا دیر میشه چرا دیر میرسم چرا عذاب برای رسیدن . چشما رو باید بست و روز و شب تلاش کرد.

مهمترین نکته زمانیه که نیازی نداری باید به فکر باشی. زمانی که همه چیز داره تمرکزت رو بهم میزنه باید نزاری و برگردی . تو همه زمینه ها باید فعال باشی تو همه متر به متر دریاچه باید همزمان قلابت رو انداخته باشی و منتظر ماهی باشی . شاید گیر کرد به قلابت .

من سعی میکنم الان با دو تایم کار کردن جای خالی کمبود درآمد رو بخشی پرکنم. تمام تلاشم اینه با سنگین کار کردن مقداری وضعیت رو تکون بدم تا جای ممکن اگه خدا بخواد همین وضعیت رو البته کار سنگین و خسته کننده است ادامه بدم تا ببینیم به کجا میرسه . مثل همون شب های سرد که قطار نبود و اتوبوس دیر میومد و منتظر بودم به خودم گفتم فلانی این مسیر باریک رو هیچ راهی برات روشن نیست ادامه بده.

در زمان حاضر دلم گرفت شماره یه زنه رو گرفتم تو خیابون پیام دادیم بهم وسط کار ناپدید شد گفتم چی میشه که من باید تنها باشم . اول راهم ماشینی که گرفتم ارزونه. تلاشی که میکنم زیاده ولی دست خالی بودم . همیشه خودمم و خودمم. هیچ چیز مثل سختی به آدم درس نمی‌ده. این سختی واقعا بهم درس های خوبی داد. درس اینکه برای هر سنت پولم باید احترام داشته باشم . پولی که بدست میاد باید با احترام و به سختی از کف دست بره بیرون . اگه بزاری پول ساده و بی احترام بره هیچ موقع پولدار نمیشی . برای هر سنت و ریال به ریال پولت باید احترام داشته باشی .