آشوب افسردگی میلیتاری

بیست سال دیگه از نکرده های خود پشیمان ترید تا از کرده های خودتان

مارک تواین

نزدیکان و اقیار تصویری افسرده و تکیده از من رو میبینن .. بعد از یک سال از میلیتاری حالا نشستن گرد افسردگی بر وجود را حس میکنم . دیگه به این سن این میلیتاری اضافه بود.

تصورم هرگاه بر آینده ای مبهمه که رخوت و داغانی وضعیت اقتصادی کشور هم بر آینده ام علامت سوالی بزرگ گذاشته. دامن گیری این افسردگی در محاسن پیچاپیچ مشخصه . دلی برای شادی ندارم . زود درگیر میشم و خسته ام . ذهنم خسته اس .

تمام آمال و آرزوت به عنوان یک جوان وقتی پژمرده و بی حاصل میشه رمق داشتن برای زندگی چیز سختیه.

آشوب افسردگی لبالب خسته ام کرده. حس میکنم به نرسیدن دچارم . حس میکنم یه موتور با هزاران سرکوفت نصیبم شده و باید بابتش تا سر حد مرگ روسیاه باشم. آن هم در مقابل افرادی که از سخاوت بویی نبردن و پایشان در کفش تحقیر است.

گفتم ببینمت تا بی قراری از جانم به در رود .. هم بی قرار و هم شوریده سر شدم

گفتم ببینمت شاید شراره از جانم فرو کشد.. دیدم تو را همچون شعله های آتش شعله ور شدم